| STYCZEŃ 2026 WARTE POZNANIA | 23 • w 1930 roku założył w Poznaniu kabaret Różowa Kukułka, który później przeniósł do Krakowa, kontynuując z synem tradycję satyry. Ta intensywna i różnorodna aktywność publiczna Pugeta stanowiła wyraźny kontrast wobec introwertycznej, skupionej na portrecie egzystencji Boznańskiej. RZEŹBIARSKI HOŁD Przyjaźń Olgi Boznańskiej i Ludwika Pugeta była relacją dwojga wielkich artystów, którzy doskonale rozumieli wyzwania twórczości. Polubili się, gdy oboje zamieszkali naprzeciwko siebie przy Jardin des Plantes. Boznańska namalowała portret Pugeta, który obecnie znajduje się w Muzeum Narodowym w Warszawie. Dowodem tej relacji jest także portret rzeźbiarski Olgi Boznańskiej wykonany przez Pugeta, który jako rzeźbiarz portrecista, uwiecznił w materii wizerunek malarki, co jest aktem najwyższego uznania i intymności artystycznej. Ten zachowany wizerunek jest szczególnie cenny, ponieważ uchwycił Boznańską w jej charakterystycznym stroju. Malarka, znana z tego, że ubierała się w skromne, często szare i proste suknie, które tworzyły spójny wizerunek z jej sztuką, została utrwalona przez Pugeta jako ikona swojego stylu. Rzeźba ta nie tylko zachowuje jej rysy, ale przede wszystkim oddaje esencję jej artystycznej osobowości – wyciszenie, powagę i skupienie. Jest to jeden z najbardziej intymnych i prawdziwych wizerunków Boznańskiej, stworzony przez jej przyjaciela, który doskonale rozumiał jej estetykę. Rzeźbiarski portret Boznańskiej autorstwa Pugeta stanowi pomost łączący dwa różne światy: introwertyczną, paryską bohemę Boznańskiej i dynamiczne, publiczne życie Pugeta, którego centrum stanowiła pracownia przy ulicy Berwińskiego w Poznaniu. POD ZNAKIEM WOJNY Ostatnie lata życia obu artystów naznaczone były postępującym kryzysem. Sława Boznańskiej, choć nadal ugruntowana (Grand Prix w Paryżu 1937, sprzedaż obrazów królowi Włoch na Biennale 1938), powoli malała, a jej głównym źródłem utrzymania stał się czynsz z krakowskiej kamienicy. Przez całe życie pomagała biedniejszym artystom i zwierzętom. W swojej pracowni miała nawet zaprzyjaźnione stado myszek. Po skończonym posiłku gwizdała i natychmiast małe stworzenia wyłaniały się ze wszystkich kątów i podbiegały do niej. Olga Boznańska zmarła w Paryżu 26 października 1940 roku, już po inwazji Niemiec na Francję, kończąc życie spędzone na nieustannym dążeniu do psychologicznej prawdy w sztuce. Los Ludwika Pugeta był brutalnie przerwany przez machinę wojenną. Mimo zaawansowanego wieku, w Krakowie w czasie okupacji został aresztowany, a następnie trafił do niemieckiego obozu koncentracyjnego KL Auschwitz-Birkenau. Jego śmierć była dramatycznym symbolem zagłady polskiej inteligencji i kultury. Nawet w obozie, w ostatnich chwilach życia, Puget nie porzucił twórczości, czego dowodem jest jego ostatnia praca – portret psa wykonany w obozie. Ludwik Puget został rozstrzelany 27 maja 1942 roku. Przyjaźń Olgi Boznańskiej i Ludwika Pugeta to świadectwo głębokiej solidarności polskiego środowiska artystycznego, w której malarka psychologicznych głębi zyskała nieśmiertelny, rzeźbiarski portret od przyjaciela, który aktywnie kształtował życie kulturalne, zwłaszcza z serca Wielkopolski – Poznania.z
RkJQdWJsaXNoZXIy NzIxMjcz