| MARZEC 2025 WARTE POZNANIA | 27 ków oraz ponad sto pawilonów. Poznaniem zachwycano się w tysiącach artykułów na całym świecie, wystawę odwiedziło ponad 4,5 miliona gości i mimo upływu niemal stu lat, pozostaje ona największym eventem w dziejach Polski. Dla Poznaniaków zawsze znaczenie miał zrównoważony transport, a potrzebę tę doskonale rozumiał Cyryl Ratajski. Za jego kadencji zbudowano most Bolesława Chrobrego czy obwodnicę miasta, tzw. trasę Okrężną. On uruchomił pierwszą w Polsce linię trolejbusową, która połączyła Śródkę z Zawadami, a do przewożenia zwiedzających Powszechną Wystawę Krajową zamówił specjalne pojazdy elektryczne. Poznaniacy słyną z zamiłowania do czystości i porządku. Ratajski spowodował, że o porządek można było zadbać systemowo. W 1927 roku na Wilczaku zbudował pierwszą w Europie Wschodniej spalarnię śmieci. Poprawił także czystość miejskiego powietrza, uruchamiając w 1929 roku Elektrociepłownię Garbary, dzięki której tysiące mieszkań ogrzewano ciepłem systemowym, a nie opalanymi węglem piecami. Poznańscy radni, mimo zadłużenia budżetu i problemów gospodarczych, wiedzieli, że Ratajski najlepiej wyprowadzi miasto z kryzysu i w 1934 roku wybrali go na kolejną kadencję. Władze sanacyjne nie mogły znieść jego niezależności, odmówiły zatwierdzenia wyboru i powołały komisaryczny zarząd miasta. We wrześniu 1939 roku, na wieść o niemieckim ataku na Polskę, rządowi nominaci uciekli z Poznania. Do ratusza powrócił Ratajski, który starał się w tych tragicznych dniach ulżyć cierpieniom mieszkańców. Gdy Niemcy wkroczyli do Poznania, odmówił przekazania kluczy do miasta prezydentowi wyznaczonemu przez okupantów. Był internowany w Forcie VII, a następnie wysiedlony do Generalnego Gubernatorstwa. Wchodząc w wiek emerytalny, Cyryl Ratajski podjął się największego zadania. Przyjął funkcję pierwszego Delegata Rządu na Kraj, najwyższego przedstawiciela rządu emigracyjnego w okupowanej Polsce. On organizował struktury Polskiego Państwa Podziemnego, które stało się fenomenem, jaki nie zdarzył się nigdzie na świecie, a w jego konspiracyjnych strukturach działało ponad dwadzieścia tysięcy pracowników służby cywilnej. Z poznańską starannością działał niemal do ostatnich dni życia. Zmarł 19 października 1942 roku, pochowany został pod fałszywym nazwiskiem na cmentarzu powązkowskim, a po wojnie przeniesiony na Cmentarz Zasłużonych Wielkopolan w Poznaniu. z R E K L A M A
RkJQdWJsaXNoZXIy NzIxMjcz