| KWIECIEŃ 2026 W PODRÓŻY | 69 W Polsce odnotowano niemal 500 gatunków ptaków, a w samej Wielkopolsce można spotkać aż 75% z nich. Dla ptasich entuzjastów, amatorów i profesjonalnych birdwatcherów jest to doskonała lokalizacja na rozwijanie pasji czy podglądanie ptasiej codzienności. Wielkopolska to różnorodna mieszanka krajobrazów naturalnych, od dolin rzecznych, starodrzewia, rozlewisk, torfowisk czy licznych terenów jeziornych. Bogactwo różnych środowisk daje możliwości bytowania ptaków o różnych potrzebach. Warto podkreślić, że cała Wielkopolska uznawana jest za europejską ptasią autostradę. Tereny rozpościerające się od Międzychodu aż po Kłodawę należą do ważniejszych europejskich korytarzy ekologicznych o randze międzynarodowej. To tutaj zbierają siły ptaki przelatujące z dalekiej północy, Skandynawii czy Syberii w kierunku Afryki. Spacerując po lesie, często spotykamy popularne gatunki, jak sikorki, wróble, kowaliki, zięby czy dzięcioły. Wiele z tych ptaków potrafimy rozpoznać bez problemu, a duża część z nich stała się naturalnym elementem naszej codzienności. Pytanie, ile z rodzimych gatunków ptaków potrafimy bezbłędnie rozpoznać po wyglądzie, a ile z nich po charakterystycznych, melodyjnych dźwiękach? Warto zastanowić się, ile tak naprawdę wiemy o lokalnych ptakach, a ile też ciekawostek czeka na nasze odkrycie. Gdy z pierwszymi oznakami wiosny do Wielkopolski wracają ptaki i leśne życie robi się zdecydowanie intensywniejsze, wtedy warto odkurzyć dobre buty trekkingowe i ruszyć na poszukiwania najpiękniejszych okazów ptaków w okolicy. Gdzie warto być tej wiosny, by upolować lornetką czy aparatem fotograficznym najcenniejsze gatunki naszych ptasich sąsiadów? W KIERUNKU PÓŁNOCNYM PO WIELOBARWNEGO ZIMORODKA Jednym z pierwszych wielkopolskich wyborów dla ptasich pasjonatów jest Północna Wielkopolska, gdzie największy potencjał obserwacyjny ma Królestwo Noteci. W Powiecie Złotowskim, planując przyrodniczy spacer, warto rozważyć wyprawę w okolice rezerwatów przyrody, jak Czarci Staw, Diabli Skok czy Uroczysko Jary, ale również zakątki rzeki Gwdy wraz z jej licznymi dopływami. Do eksploracji tych zakątków warto wykorzystać kajak i spokojnym tempem spływać wzdłuż brzegów rzeki. Podróżując w ciszy, można zaobserwować liczne występujące tutaj czaple, błotniaki, żurawie czy kanie rude. Z perspektywy wody i między kolejnymi pociągnięciami wiosła można trafić na czarującego zimorodka, który słynie ze swojego kolorowego upierzenia oraz z tego, że lubi wypoczywać na gałęziach nisko zwisających nad wodą. Zimorodki to jedne z najbarwniejszych ptaków naszych lasów. Turkusowy grzbiet w połączeniu z zielonkawym odcieniem skrzydeł i pomarańczowo-rdzawym upierzeniem brzucha sprawiają, że spotkanie go na żywo jest niczym oglądanie ptasiego pokazu mody. Ptak ten znany jest z tego, że ceni sobie czyste jeziora i wolno płynące strumienie oraz rzeki. Dzięki bogatej przybrzeżnej roślinności ptak z łatwością kamufluje swoją obecność. Chętnie skrywa się też w krzewach, w bliskim sąsiedztwie płytkiej wody, gdzie poszukuje pożywienia. Obecność zimorodka świadczy o najwyższej jakości wody. Podróżując po północy województwa, można zrobić sobie przystanek w okolicach Piły czy Łobżenicy i stamtąd planować wędrówki z plecakiem. Ważnym punktem na ornitologicznej mapie tej okolicy jest Puszcza nad Gwdą oraz Dolina Rurzycy. Miejsca te to jedna z największych ostoi lęgowych dla lerki, lelka czy włochatki. Torfowiska przejściowe i trzęsawiska, łęgi wierzbowe, topolowe, olszowe i jesionowe to środowiska, które upodobały sobie ciekawe gatunki ptaków, m.in. dzięcioł czarny, ortolan, puchacz czy muchołówka mała. Innym mało znanym miejscem na trekking w tym sąsiedztwie jest Rezerwat Kuźnik w Pile, gdzie można rozglądać się za zimorodkiem, remizem, grzywaczem czy wsłuchiwać się w ptasie arie drozda śpiewaka, rudzika czy strzyżyka zwyczajnego. POWIAT MIĘDZYCHODZKI DOMEM BIELIKÓW ORAZ BOCIANA CZARNEGO Drugą ważną ptasią lokalizacją z ogromnym potencjałem birdwatchingowym jest Kraina 100 Jezior. Pojezierze Międzychodzko-Sierakowskie wśród ornitologów znane jest z tego, że stanowi naturalne środowisko i miejsce gniazdowania Bielików. Bogate w pożywienie jeziora, iglaste lasy Puszczy Noteckiej czy zróżnicowana okolica Sierakowskiego Parku Krajobrazowego jest obszarem, gdzie te ptaki czują się doskonale i mają tutaj wszystko, czego potrzebują do życia. Tutaj widywane są podczas żerowania w okolicy sierakowskiego rezerwatu Buki nad Jeziorem Lutomskim. Spacerując wzdłuż linii brzegowej jeziora Lutomskiego, można zaobserwować, jak cierpliwie krążą nad taflą wody i wypatrują swojej ofiary. Bieliki upodobały sobie również tereny w okolicy Rezerwatu przyrody Cegliniec czy Mszar nad Jeziorem Mnich. Mieszczące się tam Jezioro Mnisze to bogate w pożywienie strefy żerowania zarówno dla bieliCzapla biała fot. A. Florczyk
RkJQdWJsaXNoZXIy NzIxMjcz