| CZERWIEC 2026 Z SUKCESEM | 27 w kilkuosobowych drużynach i przez kilka miesięcy przygotowują własne, oryginalne rozwiązanie wybranego zadania. Nasza drużyna jest mieszana wiekowo – tworzą ją uczniowie od 3 do 5 klasy. W jej skład wchodzą: Zosia, Tymek, Marysia, Kornelia, Łucja i Pola. Trenerkami drużyny są Joanna Małuszek oraz ja. Na czym to dokładnie polega? Drużyna (zwykle 5–7 osób), w naszym przypadku jest to 6 osób, wybiera jeden z tzw. problemów długoterminowych publikowanych co roku. Mogą to być zadania techniczne, teatralne, konstrukcyjne albo naukowe. Przez kilka miesięcy (od września do lutego/ marca) uczestnicy sami wymyślają rozwiązanie – bez podpowiedzi dorosłych. Tworzą scenariusze, budują rekwizyty, projektują urządzenia, kostiumy i prezentację sceniczną. Na konkursie prezentują swoje rozwiązanie w formie około 8-minutowego występu przed sędziami. Oprócz tego dostają jeszcze Problem Spontaniczny – zadanie-niespodziankę rozwiązywane na miejscu w kilka minut. Sprawdza ono kreatywność, refleks i współpracę zespołu. Najważniejsza zasada konkursu: dzieci mają działać samodzielnie. Trener może organizować pracę i wspierać zespół, ale nie wolno mu podpowiadać gotowych rozwiązań. W praktyce Odyseja rozwija m.in.: kreatywność, pracę zespołową, wystąpienia publiczne, myślenie techniczne, improwizację oraz umiejętność radzenia sobie pod presją czasu. Konkurs ma etapy regionalne i ogólnopolski finał, a najlepsze drużyny jadą na światowe finały w USA. Te odbywają się na Iowa State University w Ames w dniach 26–31 maja 2026 r. Co było największym wyzwaniem na drodze do tego sukcesu? Jesteśmy drużyną, która pracuje ze sobą drugi rok. W tym roku przed zgłoszeniem drużyny musieliśmy podjąć ważną decyzję, a mianowicie jeden z członków ze względów zdrowotnych nie brał udziału w przygotowaniach drużyny, a w związku z tym nie został zgłoszony do konkursu. Nasza grupa, która w zeszłym roku składała się z czterech dziewczyn i dwóch chłopaków, w tym roku została tylko z jednym. Zawsze ogromnym wyzwaniem jest napisanie scenariusza, trwa to najdłużej i jest bardzo nudne w porównaniu z działaniem twórczym związanym ze scenografią, strojami czy rekwizytami. Bardzo dużą uwagę w tym czasie zwracamy na to, co jest zawarte w kompendium, czyli co jest punktowane, na co należy zwrócić uwagę, jakie postaci i wydarzenia muszą się pojawić w przedstawieniu. W tym roku także to trwało długo. Bardzo późno zaczęliśmy robić scenografię, a co za tym idzie – prób generalnych było mało. Dwa dni przed finałami regionalnymi scenografia nie była jeszcze gotowa. Ale udało się! Mieliśmy w tym roku dużą scenografię, na finałach regionalnych scena była dosyć duża i ze spokojem udało się ją zmieniać. Niestety na Finale Ogólnopolskim było mniej miejsca. Były problemy ze zmienieniem scenografii, ale dzieci poradziły sobie świetnie mimo trudności. Na czym polegało konkursowe zadanie, z którym awansowaliście do finału światowego, i co Państwa zdaniem przekonało jury? Zadanie konkursowe polegało na przygotowaniu autorskiego przedstawienia inspirowanego formą epo-
RkJQdWJsaXNoZXIy NzIxMjcz