| WRZESIEŃ 2026 SMACZNEGO | 63 w równą, drobną kostkę, a sparzone wrzątkiem pomidory obieramy ze skórki i rozgniatamy lub drobno siekamy. Na dużą i głęboką patelnię wlewamy obficie oliwę z oliwek i ją rozgrzewamy, po czym wrzucamy posiekaną cebulę oraz czosnek, podsmażając je na wolnym ogniu do momentu, aż staną się miękkie i lekko szkliste. Następnie dodajemy pokrojoną w kostkę paprykę czerwoną i zieloną, dusimy całość przez około dziesięć minut, aż warzywa zmiękną, po czym dorzucamy bakłażana oraz cukinię i kontynuujemy smażenie przez kolejne kilkanaście minut, regularnie mieszając. Gdy warzywa są już mocno podsmażone i zmiękczone, dodajemy na patelnię przygotowane wcześniej pomidory, doprawiamy solą, pieprzem oraz ewentualnie cukrem, po czym zmniejszamy ogień i dusimy całość bez przykrycia przez około dwadzieścia do trzydziestu minut, pozwalając nadmiarowi wody odparować, aż powstanie gęsta, aromatyczna potrawka. Gotowe pisto zdejmujemy z ognia i podajemy na gorąco, tradycyjnie z usmażonym na wierzchu jajkiem sadzonym i chrupiącą świeżą bagietką, choć potrawa smakuje równie wyśmienicie po schłodzeniu na drugi dzień. Jajko sadzone (huevo frito) wyłożone bezpośrednio na gorące pisto to jeden z najbardziej kultowych i tradycyjnych sposobów podawania tego dania w Hiszpanii. Płynne żółtko wymieszane z duszonymi warzywami tworzy świetną całość, do której idealnie pasuje świeża bagietka. WĘGIERSKIE ODSTĘPSTWO OD WARZYWNYCH BIGOSÓW Klasyczne, tradycyjne węgierskie leczo przygotowujemy ze świeżej, białej papryki, dojrzałych pomidorów, cebuli, dobrej jakości wędzonej lub tradycyjnej kiełbasy (np. węgierskiej) oraz słodkiej i ostrej papryki w proszku podsmażonych na smalcu lub oliwie. Przygotowanie rozpoczynamy od pokrojenia cebuli w piórka lub kostkę i zeszklenia jej na rozgrzanym tłuszczu wraz z pokrojoną w półplasterki kiełbasą, a następnie dodajemy do tego pokrojoną w paski lub grubszą kostkę świeżą paprykę i dusimy całość przez kilkanaście minut. Gdy papryka nieco zmięknie, wrzucamy obrane ze skórki i pokrojone w kostkę pomidory, doprawiamy potrawę mieloną papryką, solą oraz pieprzem, po czym zmniejszamy ogień i dusimy wszystko powoli bez przykrycia przez około trzydzieści do czterdziestu minut, aż nadmiar soków odparuje, a warzywa stworzą gęsty, aromatyczny sos. Gotowe leczo podajemy na gorąco, tradycyjnie z dodatkiem chrupiącego chleba lub pieczywa. PODRÓŻ PO WARZYWNYCH BIGOSACH ŚWIATA Briami (Grecja) – grecka odpowiedź na ratatouille. Grubo pokrojona cukinia, ziemniaki, bakłażan, papryka i pomidory zapiekane lub duszone na wolnym ogniu z dużą ilością oliwy, czosnkiem oraz świeżą natką pietruszki. Šakšuka / Szakszuka (Bliski Wschód i Północna Afryka) – gulasz z pomidorów, słodkiej i ostrej papryki oraz czosnku, doprawiony kminem rzymskim. Choć tradycyjnie serwuje się ją ze ściętymi w sosie jajkami, sama baza stanowi doskonały, gęsty gulasz warzywny. Chakhokhbili warzywne (Gruzja) – tradycyjnie przygotowywane z drobiem, ale w wersji bezmięsnej opiera się na duszonych pomidorach, papryce, cebuli oraz obfitej ilości świeżej kolendry, bazylii i gruzińskiej przyprawy chmeli-suneli. Gyuvech / Giuwecz (Bałkany) – bogaty gulasz warzywny popularny w Bułgarii i Serbii, duszony wolno (często w glinianym naczyniu). W składzie znajdziemy bakłażana, paprykę, pomidory, ziemniaki, zieloną fasolkę oraz okrę. Curry warzywne / Sabzi (Indie) – bogata paleta gulaszy warzywnych na bazie duszonych pomidorów, cebuli, imbiru, czosnku i aromatycznych przypraw (garam masala, kurkuma, kumin). Popularne wersje łączą na przykład kalafior z ziemniakami (Aloo Gobi) lub bakłażana z ziemniakami (Aloo Baingan). Ciambotta (Włochy) – południowowłoski, letni gulasz ze świeżych warzyw: bakłażana, cukinii, papryki, ziemniaków i pomidorów, często doprawiany świeżą bazylią oraz oliwą z oliwek. Samfaina (Katalonia) – kataloński krewny pisto i ratatouille, oparty na powolnym duszeniu drobno pokrojonego bakłażana, cukinii, cebuli i papryki na bazie dojrzałych pomidorów. z
RkJQdWJsaXNoZXIy NzIxMjcz